आदिमानवाने प्रथमताः प्राकृतिक घटकांतील हवामान, भू-रचना, प्राणी व वनस्पती यांच्या अभ्यासातून भूगोलशास्त्राची सुरुवात केली. मानवी जीवनांचे कल्याण साधण्यासाठी आर्थिक विकास, नागरीकरण अन्नधान्य, आरोग्य, साधनसंपत्तीचे संवर्धन व लोकसंख्येचा विस्फोट इत्यादी क्षेत्रांत मानवी भूगोलशास्त्राचे योगदान आहे. म्हणून भूगोलशास्त्र एक प्रगत व उपयोजित ज्ञानशाखा आहे. बॅबिलोनियन संस्कृतीत खगोलशास्त्राचा विकास तेथील स्वच्छ आकाशामुळे झाला. ग्रीक पूर्व हेलोनिक संस्कृती काळात भूगोलशास्त्र म्हणजे भूपृष्ठावरील प्राकृतिक उठाव, स्थान, देश व त्यांच्या सिमा याबाबत ज्ञान होय असे मानले जाते. पुढे व्यापार व वाहतूकीच्या विकासामुळे भौगोलिक ज्ञानात भर पडत गेली. प्राचीन काळापासून भूगोलशास्त्रातील विचार व संकल्पनांचे जनकत्व ग्रीकाकडे जाते. अनेक ग्रीक तत्वज्ञांनी भूगोलशास्त्रात मोलाची भर घातली. ग्रीकापूर्वी फोनिशियन्सानी भूगोलशास्त्राच्या विकासात भर पाडली. परंतू त्या ही पूर्वी ज्यू इजिप्तीशियन यांनी भूगोल विकसित केल्याचे संदर्भ ग्रंथात आढळतात. फोनिशियन्सानी पश्चिम व मध्य आशियाचा व्यापक भाग व्यापला होता. गडैरा, कार्येज व उटिका इ. नगरे फोनिशियन्सांनी वसविली होती. म्हणून ज्ञानाच्या विविध शाखांचे जनकत्व ग्रीकांकडे जाते. ग्रीक संस्कृतींच्या सुवर्ण युगात खगोलशास्त्र, गणित व भूमिती यात त्यांनी अनेक संकल्पना मांडल्या, त्या बहुतेक त्यांच्या पूर्वीच्या इजिप्तीशियन, वैदिक व कॅलिजोनियन्स संस्कृतीमधून घेतल्या आहेत.

Bhaugolik Vichardhara V Sankalpana